Frisella. Popularna włoska przekąska

Frisella to regionalne chrupiące połówki bułki z dziurką pochodzące z Włoch. Przedstawiamy pochodzenie, sposoby podawania oraz receptury na wykonanie tych włoskich przekąsek.

Frisella, firsedda, spaccatella, frisa, friseddha, fresa, fresella (w zależności od regionu) to chrupiąca, przekrojona bułka z dziurką, podawana najczęściej z oliwą, pomidorami, bazylią, a także oregano, pochodząca z rejonów Salento, Apulii i Kampanii we Włoszech. Króluje jako przekąska, głównie latem, niekiedy nazywana jest żartobliwie dziurą z chlebem wokół. Jest „krewną” znanej już w Polsce bruschetty. Robiona jest najczęściej z mąki z pszenicy durum lub mąki pełnoziarnistej z jęczmienia. Po upieczeniu zostaje przecięta na pół ząbkowanym skręconym drutem i ponownie upieczona, uprażona. Drugie pieczenie nadaje friselli twardość, a także chrupkość. Dzięki temu może też być bardzo długo przechowywana, jednak przed spożyciem musi być najpierw rozmiękczona w wodzie i dopiero wtedy podawana jest z pomidorami, oliwą, solą, bazylią i oregano.

Pochodzenie friselli

Pochodzenie friselli datowane jest na czasy wypraw krzyżowych. Nazywana była ona wręcz chlebem krzyżowców. Krzyżowcy wyruszali do świętej ziemi przez południe Włoch, z portów Kampanii, Puglii i Kalabrii. Było to ostatnie miejsce na stałym lądzie przed podróżą morską, tutaj więc Krzyżowcy zaopatrywali się w suchary, reprezentowane przez dwukrotnie pieczoną frisellę. Frisella była też chlebem rybaków, którzy zabierali ją, gdy wypływali na połów. Legenda głosi, że dawniej rybacy namaczali ją bezpośrednio w wodzie morskiej i jedli jedynie z pokrojonym, wyciśniętym pomidorem (tak by  sok z pomidora dodatkowo namoczył chleb). Kształt friselli miał bardzo praktyczne zastosowanie, nie był wynikiem uatrakcyjnienia wyglądu. Chlebki nawlekane były na sznurek i w takich gronach mogły być łatwo transportowane, a także utrzymane w suchym miejscu. Frisella była też używana przez rybaków jako baza zup rybnych.

Specyfika friselli

W dawnych czasach na wsiach w rejonie Salento chleb był wypiekany w wielkich wspólnych piecach opalanych drewnem. Jedynie 20% wypiekanego chleba stanowił chleb miękki, przeznaczony do konsumpcji na świeżo, w przeciągu kilku dni. Często do ciasta dodawane były oliwki, cebula czy dynia. Specyfika friselli pozwalała na przygotowanie dużo większej ilości chleba jednorazowo na dłuższy czas. Gotowe friselle były przechowywane w domu w glinianych słojach. Była ona podstawowym produktem spożywczym, wytwarzanym na własny użytek tylko przez rodziny. Nie była wypiekana na sprzedaż. Obecnie we Włoszech jest produkowana również przez przemysł i jest obecna w supermarketach w całym kraju.

Sposoby podawania wypieku

Najczęściej frisella podawana jest po namoczeniu w wodzie, skropiona oliwą, z pokrojonymi pomidorami, oliwkami, oregano, a także bazylią, czasem z tuńczykiem lub sardynkami w oleju. Przed namoczeniem można natrzeć powierzchnię friselli czosnkiem. Można ją podawać z peperoni, ogórkami. W Bari jest namaczana w oliwie, wodzie, soku pomidorowym, a także odrobinie wina, a podawana z karczochami i ze szczypiorkiem.

Metody namaczania

Chleb jest przecinany przy pomocy sznurka lub drutu krótko po upieczeniu, gdy jest jeszcze ciepły. Przecina się go na pół, jak bułkę, a powierzchnia po przecięciu powinna być charakterystycznie poszarpana. Tak przekrojony piecze się po raz drugi. Przecięty chleb, gdy już całkiem ostygnie, po ponownym upieczeniu staje się zbyt suchy i trudno się go namacza. Przed spożyciem jest namaczany w wodzie, a następnie podawany z różnymi dodatkami. Sposobów namaczania friselli jest wiele, niektórzy namaczają ją bezpośrednio pod bieżącą wodą z kranu, niektórzy wkładają do miski, a także zalewają wodą, inni – małymi porcjami wody. Dawniej rybacy namaczali chleb bezpośrednio w morzu. Według prawideł sztuki frisellę powinno się serwować wraz z miską wody. Każdy wtedy bierze połówkę friselli, a także namacza ją trzykrotnie, nierówną powierzchnią do góry. Dopiero wtedy można przejść do przyprawiania. Jest to zgodne z powiedzeniem „frisella jest moja, namoczę ją i przyprawię sam”.

Czytaj również: Scrocchiarella, czyli rzymska pizza

Produkty

Loading...

Sklep

Cukiernictwo i Piekarstwo (prenumerata)

Cukiernictwo i Piekarstwo (prenumerata)

194,00 zł

zawiera 8% VAT, bez kosztów dostawy

Kup teraz
Cukierniczo-piekarskie receptury 2022

Cukierniczo-piekarskie receptury 2022

75,00 zł

zawiera 5% VAT, bez kosztów dostawy

Kup teraz
Cukierniczo-piekarskie receptury 2021

Cukierniczo-piekarskie receptury 2021

75,00 zł

zawiera 5% VAT, bez kosztów dostawy

Kup teraz
Dekoracje cukiernicze. Krok po kroku (e-book)

Dekoracje cukiernicze. Krok po kroku (e-book)

59,00 zł

zawiera 5% VAT, bez kosztów dostawy

Kup teraz